Współpraca merytoryczna: Magdalena Łuczyn
Myśląc o tegorocznym idiomie festiwalu Open City – „Gościnność” postanowiłam zaprosić do współpracy Stowarzyszenie Marsz Równości w Lublinie. Jest to organizacja pozarządowa, która za pomocą swoich działań walczy o równe traktowanie osób, bez względu na orientację seksualną, tożsamość płciową, pochodzenie czy kolor skóry. To właśnie ta grupa pracuje nad wolnościowymi postulatami walcząc o to, żeby miasto było gościnne wobec tego co media, obecna polityka państwa, a nawet władze lokalne określają jako anomalia.
Wrzesień jest miesiącem, podczas którego odbędzie się otwarcie tegorocznej edycji festiwalu jak i druga edycja lubelskiego Marszu Równości. Podczas naszej współpracy zastanawialiśmy się, jak za pomocą sztuki popularyzować oraz promować antydyskryminacyjne idee. Postanowiliśmy wykorzystać narzędzie znane do prezentowania treści reklamowych ale też zaangażowanych społecznie – bilbordy. Bez wątpienia inspiracją były te rozmieszczone wiosną 2019 roku na Lubelszczyźnie z napisem “Miłość to miłość” na tęczowym tle. Hasła znajdujące się na bilbordach zostały wypracowane w grupie. Niestety realizacja w tej formie nie mogła dojść do skutku ponieważ agencja reklamowa odmówiła współpracy, mimo podpisanej umowy. Nie poddajemy się i zaprezentujemy hasła w nieco innej odsłonie.
„Najlepiej wiem, kim jestem, bo o tożsamości decyduje głowa i serducho. To żadna faza ani fanaberia.”
Hasło to istota transpłciowości przedstawiona przez osoby jej doświadczające. Wbrew ocenom innych, to nie jest fanaberia, ponieważ każdy i każda z nas najlepiej wie, jakie ma trwałe odczucie w sprawie swojej płci, gdyż to nasz umysł obok genów, hormonów oraz zwykłej anatomii ją determinuje. Kluczową sprawą jest też fakt, że osoba transpłciowa, jeśli uzna to za potrzebne, dokonuje operacji korygujących oraz zmian wyglądu, by dopasować ciało do niezmiennego wnętrza – tożsamości.
„Nie chcemy oznaczania ludzi różowymi trójkątami.”
Różowy trójkąt stanowi odwołanie do graficznego oznaczania homoseksualnych mężczyzn więzionych w obozach koncentracyjnych m.in. na Majdanku. Hasło jest przypomnieniem, że stygmatyzowanie ludzi oraz ideologiczne dzielenie ich na lepszych i gorszych na początku tylko za sprawą wyrażanych opinii, powoduje, że znaki tego rodzaju stają się materialne a zwykła siatka ogrodzeniowa, jak w tle hasła, zmienia się w drut kolczasty getta lub obozu zagłady.
„Każdy i każda ma prawo do rodziny, by być jej częścią oraz móc ją założyć.”
Stwierdzenie podkreśla, że osoby ze społeczności LGBT+ najpierw są częścią rodzin, w których się wychowały, a których członkowie potrafią odtrącić po ujawnieniu orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej. To też apel, by przez zrozumienie zadbać o relacje z tęczowymi bliskimi oraz w miarę możliwości wspierać ich dążenia do zapewnienia równości małżeńskiej w Polsce, by osoby tej samej płci mogły formalnie założyć szczęśliwą rodzinę.
„Różnorodność jest naszą przyszłością, więc kiedy rozumiesz i akceptujesz innego, Twojego sąsiada, to zdajesz test człowieczeństwa „
Ogromny przypadek decyduje o tym, w jakim miejscu na świecie każdy i każda z nas urodzi się i w konsekwencji w jakim kręgu kulturowym wychowa się, więc uzna za najbliższy. Natomiast nie jest przypadkiem tylko wyborem każdego z nas zrozumienie tej różnorodności i docenienie jej, ponieważ nasz sąsiad lub sąsiadka to po prostu inna wersja nas samych. Naszą kolejną realizacją jest tęczowóz, który możecie wypatrywać na ulicach miasta.
__________
Paulina Piórkowska (1995) – za pomocą sztuk wizualnych działa w obszarze społecznym jako artystka, kuratorka, animatorka czy edukatorka. Współtwórczyni projektu interaktywnego oraz zina Dziewczyństwo. Członkini kolektywu Życie na fali organizującego partycypacyjne potańcówki dla społeczności lokalnych i nie tylko. Od 2017 roku współpracuje z outsiderską Galerią TAK w Poznaniu, jako koordynatorka projektów oraz prowadząca warsztaty edukacyjne. W tym roku brała udział w wystawach: Dziewczyństwo, Bedtime, Gry, Bloki Animacji, Wakacje z Blokami. Działa w lokalnych oddolnych inicjatywach prospołecznych. Poza galerią pracuje także jako asystentka osób z niepełnosprawnością.
Stowarzyszenie Marsz Równości w Lublinie
Nieformalnie grupa działała od czasów organizacji pierwszego Marszu Równości w Lublinie w 2018 roku. Stowarzyszenie powstało w 2019 roku. Wiosną tego roku w związku z działaniami władz samorządowych oraz inicjatywami podejmowania uchwały „w sprawie przeciwdziałania ideologii LGBT” osoby członkowskie Stowarzyszenia zabierały głos w czasie obrad na szczeblu Rady Miasta oraz Sejmiku Województwa, by przeciwstawić się projektowanej uchwale. Jednocześnie rozpoznawalną akcją Stowarzyszenia, w odpowiedzi na działania władz samorządowych, było również rozmieszczenie na billbordach na terenie Lubelszczyzny hasła „Miłość to miłość” na tęczowym tle – pierwszy pojawił się w Świdniku, niestety już po przegłosowaniu przez tamtejsze władze uchwały. Reprezentacja Stowarzyszenia wspiera swoją obecnością Paradę Równości oraz Marsze Równości odbywające się w innych miastach. Po Marszu Równości w Białymstoku, który odbył się 20 lipca 2019 roku, oraz eskalacji agresji wobec jego uczestników, Stowarzyszenie wraz z innymi inicjatywami w Lublinie – KOD Region Lubelski, Lubelską Koalicją na Rzecz Kobiet, Ogólnopolskim Strajkiem Kobiet Lublin, Razem Lubelskie – zorganizowało demonstrację pod hasłem: “Lublin przeciw przemocy – solidarnie z Białymstokiem.”.
Magdalena Łuczyn
Z wykształcenia filozofka, z zamiłowania poszukiwaczka zapomnianych miejsc i ciekawych opowieści. Od przeszło dziesięciu lat jest moderatorką wydarzeń kulturalnych w Lublinie. Współorganizatorka pierwszej Manify w Lublinie oraz marszy przeciwko przemocy „Odzyskać noc”. Od wielu lat z entuzjazmem prowadzi swoje nietuzinkowe spacery po mieście odkrywając mniej znane historie/herstorie miasta oraz nieco zapomniane miejsca.
Od ponad dekady zaangażowana w działania na rzecz równości i poprawy sytuacji osób LGBT+.